Gadit
English

rogue

Afrikaansskelm
Betekenisse (2)
1selfstandige naamwoord'n Persoon wat op 'n ondeunde of onbetroubare manier optree, dikwels met 'n tikkie sjarme of humor.
Hy is 'n regte rogue wat altyd in die moeilikheid beland, maar mense hou steeds van hom.
Die rogue het die dorp verlaat nadat hy almal se geld gesteel het.
Sy glimlag het haar soos 'n rogue laat lyk, maar sy was eintlik baie vriendelik.
2selfstandige naamwoordIn die konteks van 'n dier, 'n rogue is 'n dier wat alleen loop en nie deel van 'n groep is nie, dikwels omdat dit aggressief of gevaarlik is.
Die rogue olifant het die dorpie aangeval en skade aangerig.
Rogue leeus is gevaarlik omdat hulle nie die normale sosiale gedrag van 'n trop volg nie.
Die boere was bekommerd oor die rogue wat hul vee aangeval het.
Woordherkoms
Taal
Frans
Oorspronklike woord
rogue
Het oorspronklik beteken
arrogant, stout
Agtergrond
Die woord 'rogue' het sy oorsprong in die Franse woord 'rogue', wat arrogant of stout beteken. Dit het in die 16de eeu in Engels verskyn en het oor tyd ontwikkel om 'n ondeunde of onbetroubare persoon te beskryf.