English

typhoid fever

ไทยไข้ไทฟอยด์

ความหมาย

1คำนามโรคติดเชื้อที่เกิดจากแบคทีเรีย Salmonella typhi ซึ่งทำให้เกิดไข้สูง อ่อนเพลีย ปวดท้อง และผื่นแดง

ไข้ไทฟอยด์สามารถแพร่กระจายผ่านน้ำและอาหารที่ปนเปื้อน

การฉีดวัคซีนสามารถป้องกันไข้ไทฟอยด์ได้

แพทย์แนะนำให้รักษาไข้ไทฟอยด์ด้วยยาปฏิชีวนะ

ที่มาของคำ

ภาษา

Greek + English

ส่วนประกอบของคำ

typhos (Greek: smoke, stupor) + -oid (resembling) + fever (English)

เดิมแปลว่า

ไข้ที่มีอาการคล้ายกับไข้ที่เกิดจากการสูดควันหรือมึนงง

ความเป็นมา

คำว่า 'typhoid' มาจากภาษากรีก 'typhos' ที่หมายถึงควันหรือมึนงง และคำว่า 'fever' ในภาษาอังกฤษ หมายถึงไข้ คำนี้ถูกใช้ครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 เพื่ออธิบายโรคที่มีอาการคล้ายกับไข้ที่เกิดจากการสูดควันหรือมึนงง.